در جهان ناپایدار عینیت ها، که هر چیزی به تندی از هم می پاشد، و ریز ریز می شود، و ذهنی که با تکیه بر پایداری لرزان عینیت ها، از تنهایی ژرفش آگاه می شود، با این فروپاشی، در تاریکی بی بازگشتی سقوط می کند، تنها یک یاسا فرمان می راند : شما در این سیاره میرا برای مردن، زاده شده اید. پس همدلانه به همدیگر مهر بورزید و هم را و دیگر ساکنان این جهان مدور، این سیاره چرخان را میازارید...شما ای گروه میرایان!