یک جا خواندم که مرگ برای عارف فریضه ای است که باید ادا شود

تکان دهنده است که زندگی درونی انسان به درجه ای از تکامل و بلوغ

برسد که مرگ میوۀ رسیدۀ آن باشد.

این همان غناست...