عشتار

اراده زیستن با اندیشه مرگ آشکار می شود؛

وقتی فقط هستم فقط هستم؛ مانند میزی که

هست یا سنگریزه ای که هست؛ تنها با اندیشه

مرگ است که زیستن به اراده ای خودخواسته تبدیل

می شود...مرگ به زندگی اصالت می بخشد...