هيچ راهي نيست كه در رنج ديگري شريك شويم...رنج اديسه اي فردي

است.اديسه اي فردي مي ماند و اين حقيقتي است تراژيك كه اخلاق را 

به تجملي انتزاعي تبديل مي كند.به راهي براي كتمان شرمندگي...