امروز با دلهره آغاز شد و با خستگی پایان یافت.تصور می کنم بهترین اختراع انسان زمان باشد چرا که بد
ون آن دلهره هرگز تمام نمی شد. جاودانگی دلهره ،دلهره آور است.
...............................
درون هر دلهره عشتار می رقصد. تصویر جاودانه زنانگی که به کشت نگاهی دعوتم می کند،نگاه خیره
به زهدان،جایگاه مرگ و زندگی.
عشتار ،زهدان زمین است،سرزمین مرگ و رستاخیز نگاه،نگاه خیره به دستها که دانه مرگی می کارد
برای زندگان.
+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم خرداد ۱۳۸۵ ساعت 1:51 توسط انوبیس
|